Achtergrond

Het aantal werkenden met een chronische ziekte zal in de komende jaren toenemen door verhoging van de pensioenleeftijd en de verbeterde medische zorg. Veel mensen met een chronische ziekte kunnen goed en zonder problemen functioneren in hun werk. Er zijn echter ook werkenden met een chronische ziekte die wel problemen ervaren op hun werk, waardoor de kans bestaat dat deze mensen (tijdelijk) uitvallen of zelfs hun baan verliezen. Voor mensen met een chronische ziekte is het vaak lastiger om na uitval weer terug te keren in het werk. Aan het werk blijven ondanks het hebben van een chronische ziekte is daarom belangrijk. Zelfredzaamheid kan werkenden met een chronische ziekte helpen om aan het werk te blijven. Sociaal geneeskundigen (bedrijfs- en verzekeringsartsen)  kunnen een belangrijke rol spelen bij het ondersteunen van werkenden met een chronische ziekte bij het vergroten van deze zelfredzaamheid in het werk, om op deze manier werk te behouden en uitval te voorkomen.

Doel

In deze studie willen we onderzoeken wat zelfredzaamheid in het werk precies is en hoe sociaal geneeskundigen werkenden met een chronische ziekte het beste kunnen ondersteunen bij het vergroten van deze zelfredzaamheid op het werk. Door middel van het Intervention Mapping protocol zal er een interventie worden ontwikkeld die sociaal geneeskundigen helpt bij het ondersteunen van werkenden met een chronische ziekte bij het vergroten van de zelfredzaamheid in werk.

Astrid Bosma

Astrid is onderzoeker en promovendus op dit project.